10 dagen, 10 landen

Bij deze dan eindelijk het eerste bericht! Het heeft misschien iets langer geduurd dan verwacht, maar de eerste dagen waren dan ook niet heel anders dan een willekeurige motorvakantie die we de afgelopen jaren hebben meegemaakt. Allereerst willen we iedereen enorm bedanken voor de leuke berichten.

Op het moment van schrijven hebben we al ruim 3500km gereden, verspreid over 10 landen. Over het algemeen gaat de reis tot nu toe voorspoedig, afgezien van een paar kleine technische problemen die inmiddels voor een deel al zijn opgelost. We hebben heel veel geluk met het weer, de eerste paar dagen waren vooral ’s avonds heel koud, maar vanaf de derde dag is de gemiddelde middagtemperatuur zo’n 20/25 graden. Ook hebben we nauwelijks regen gehad. Dat maakt het kamperen heel goed vol te houden en we hebben de verleiding van een hotel dus nog makkelijk kunnen weerstaan (tot vandaag…).

Op de dag van vertrek verzamelden we bij Derek, samen met het uitzwaai comité. Na een moment van afscheid en het poseren voor wat vertrekfoto’s zijn we vertrokken. Eindelijk was het dan zo ver! We reden meteen de snelweg op naar Duitsland. Na vier uur snelweg hebben we nog even binnendoor gereden en kwamen we eind van de middag aan op de eerste camping. Aan het einde van de avond hadden we een paar spatjes regen en het was wel koud, maar verder hadden we niet te klagen.

De tweede dag hebben we wederom een paar uur snelweg gereden en het laatste stuk naar de camping binnendoor. De camping bevond zich vlakbij de grens van Oostenrijk en we keken uit op de met sneeuw bedekte bergen van de Alpen. ’s Nachts was het weer aardig koud en zagen we de tenten glinsteren door een klein laagje ijs. Gelukkig zijn de slaapzakken en –matjes geschikt voor temperaturen rond het vriespunt.

De volgende dag reden we door de sneeuw de Alpen in over de Fernpas . De wegen waren vrij van sneeuw en het was best mooi rijden.  We besloten om naar Innsbruck te rijden om bij een grote motorzaak een nieuw onderdeel van het communicatiesysteem voor Marco te kopen, die functioneerde namelijk niet goed meer. Eenmaal over de eerste bergen, werd het steeds beter weer. We kochten bij de motorzaak meteen een thermometer die we op het dashboard van Derek zijn motor hebben geplakt. Het bleek 25 graden te zijn  in de zon! Daarna zijn we doorgereden naar Italië, waar we onderweg zijn gestopt om, natuurlijk, pizza te eten. De wegen waren fantastisch, zoals we gewend zijn van de Dolomieten. Na het eten hebben we nog even doorgereden tot we een camping vonden en nog net voor het donker de tenten konden opzetten.

Langs de wijngaarden tegen de bergen van de Dolomieten reden we donderdag naar een omgeving zonder bergen en helaas met wat saaiere wegen. De omgeving was wel desondanks mooi. De lichtgekleurde huizen, de palmbomen en de temperatuur (de thermometer gaf 30 graden aan in de zon), zorgden voor een typisch mediterrane uitstraling.  Op een camping met uitzicht over de Adriaanse zee  hebben we ons tentje opgezet en hebben we een lekkere Italiaanse pasta gemaakt.

Op vrijdag hebben we helaas in de regen moeten inpakken. Binnen een uur waren we bij de Skocjan caves in Slovenië, waar we bij het uitzichtpunt een mooi beeld kregen van een paar grotten en een grote waterval. We hadden nog een aardige rit voor de boeg, dus zijn vrij snel weer doorgegaan richting de Plitvice meren in Kroatie. Tot twee keer aan toe werden we geweigerd bij de grens van Kroatië omdat we blijkbaar niet zomaar elke grensovergang mochten nemen als toeristen. Uiteindelijk hebben we de juiste grensovergang gevonden en na even wachten konden we onze reis voortzetten. De laatste paar uur rijden werd het weer beter en de omgeving in Kroatie was absoluut de moeite waard. We vonden een camping vlakbij de Plitvice meren, waar we de volgende dag even een kijkje wilden gaan nemen.

We werden wakker met mooi weer en na het ontbijt hebben we de tenten weer ingepakt en zijn we naar het informatiepunt voor de Plitvice meren gereden. Vanuit daar hebben we een mooie wandeling gemaakt langs een aantal watervallen. Het park zat vol met toeristen, waaronder veel Amerikanen en Aziaten met fotocamera’s… Het was desondanks zeker de moeite waard, de Plitvice meren zijn erg mooi en het is met recht een populaire vakantiebestemming. Een kleine twee uur later stapten we weer op de motor richting de plaats Split. De binnenlanden van Kroatië waren een verrassing voor ons. Het deed ons een beetje denken aan de landschappen van Mexico en Amerika die we uit films kennen; lang uitgestrekte wegen en kleine dorpjes met vrijstaande huizen, een bar en een supermarktje. We konden gerust met 120km/h doorrijden door de dorpen, maar gelukkig deden we dat niet; de politie stond er te laseren. De uitgestrekte wegen werden afgewisseld door mooie bochtige bergwegen in een prachtig landschap. De laatste 2 uur reden we langs de kust en belandden we op een mooi gelegen camping met een enthousiaste eigenaar die speciaal voor ons nog naar de stad is gereden om vlees en vis te halen voor op de gril. Grillen doen ze hier overigens overal,  we ruiken hier elke zoveel meter een etenslucht en we zien regelmatig varkens aan het spit draaien boven de gril. We merken op dat motorrijden echt de ideale manier is om de landen te ontdekken, mede omdat je de geuren en temperatuur ook meekrijgt.

Vanuit de camping, waar we  met een geweldig uitzicht wakker werden, reden we langs de kust naar de plaats Dubrovnik. De slingerende wegen langs de kust zijn geweldig voor motorrijders. De route werd onderbroken door een klein stukje Bosnië Herzegovina . Bosnië bezit daar een klein stukje kust en breekt daarmee Kroatië op in tweeën.  Vlakbij Dubrovnik stopten we op een parkeerplaats om op de navigatiesystemen een camping te zoeken. We werden aangesproken door een man die vroeg of hij wat drinkwater van ons mocht hebben. Hij had een grote backpack met slaapmatje bij zich dus we vroegen wat hij van plan was. Hij bleek uit Roemenië te komen en al sinds 2003 aan het lopen te zijn. Hij was onder andere al in Istanbul, Griekenland en Albanië geweest, maar hij vertelde ook al naar Nederland te hebben gelopen. Daarmee valt, in ieder geval qua tijdsduur, onze reis toch wel aardig in het niet! Hij gaf nog wat tips voor plaatsen die we in Albanië zeker moesten bezoeken. We besloten om door te rijden naar Montenegro, waar we niet lang na de grensovergang een simpele camping vonden. Het leek er op dat we de eerste bezoekers waren dit jaar, alles was nog redelijk verwaarloosd. Voor ons was het helemaal prima en we zaten er goedkoop.

In Montenegro lopen aardig wat zwerfhonden, die we vanaf de camping ‘s nachts goed konden horen. Montenegro is qua omgeving aardig te vergelijken met Kroatië, maar dan wat minder toeristisch en minder westers. We zagen steeds minder grote motoren zoals wij die hebben (met meer dan 500cc) en we kregen steeds meer aandacht van de lokale bevolking, waarvan veel mensen geïnteresseerd omkeken en hartelijk zwaaiden. Als we ergens stilstaan om de route te bekijken of even wat te drinken, komen er regelmatig mensen naar ons toe om te vragen of ze kunnen helpen. Aardige mensen, die Montenegers.

Aan het einde van de middag staken we de grens over naar Albanië. We hadden verwacht dat het wel voorbij zou zijn met het mooie asfalt, dat overigens in Montenegro ook al regelmatig slechter werd. Die verwachting werd niet meteen waargemaakt, de eerste 10 kilometer was een perfect geasfalteerde snelweg waar we met gemak 120km/h konden rijden. De officiële maximumsnelheid bleek echter 40km/h, maar niemand houdt zich daaraan. Afgezien van paarden met landbouwwerktuigen en wandelaars natuurlijk, die doodleuk over de weg lopen. De politie staat regelmatig auto’s aan te houden, maar we hebben ons laten vertellen dat het meestal resulteert in het betalen van smeergeld. De eerste keer dat we langs agenten reden, dacht ik dat ze ons wilden aanhouden. Ze bleken ons echter heel interessant te vinden en lieten ons doorrijden, al zwaaiend met een grote lach en saluutgebaren. Heel fijn, we hopen dat alle agenten zo zijn in Albanië…

We vonden vrij snel een camping, waarvoor we wel eerst over een lang grindpad moesten rijden. In ons hoofd herhaalden we de geleerde lessen van de all-roadcursus en reden we naar de ingang van de camping. Dat was gelijk een goede oefening voor de vele slechte wegen die nog zullen komen. We zetten onze tent op en reden de stad Shkodër in om geld te pinnen en boodschappen te doen. Net voordat we de stad in reden maakte de strak geasfalteerde niet-zo-snelweg plaats voor een stuk grindpad met diepe kuilen vol met water. Samen met de bouwvallige gebouwen, mensen en beesten (paarden, schapen, koeien) die op straat lopen en het chaotische verkeer zorgde dit voor een heel niet-westers stadsbeeld. We zaten met een grote lach op de motor en keken onze ogen uit. Veel mensen die ons zagen rijden begonnen spontaan te zwaaien. Het verkeer zonder regels werkte op een of andere manier verbazingwekkend goed. Iedereen is bezig met het verkeer en laat andere mensen invoegen of rijdt soepel om anderen heen. Die avond besloten we zelfs dat we liever in die stad reden dan in Amsterdam. We hebben overigens geprobeerd om het stadsbeeld vast te leggen met de helmcamera, maar dit is maar matig gelukt.

We begonnen weer in Shkodër, waar we verzeild raakten op een heel slechte weg die ons door een soort vuilnisbelt leidde. Een paar modderplassen zorgden er voor dat de lichtgekleurde zomerkleding van Derek en mij ineens niet zo lichtgekleurd meer was… maar we hebben er wel om gelachen. Helaas kunnen Derek en ik niet meer goed navigeren met de TomTom in deze landen, de dekking is erg minimaal. Janjaap heeft op zijn Garmin wel een betere dekking, maar het is heel lastig in te schatten hoe goed de wegen zijn. De wegen variëren erg in kwaliteit en er zijn veel wegwerkzaamheden. Soms lijkt het asfalt heel goed, maar ontbreken er ineens putdeksels, waardoor er redelijk diepe gaten in de weg ontstaan… we beseften ons dat we heel goed moeten blijven opletten en zeker niet in het donker moeten rijden.  We reden richting het zuiden over vrij goede wegen. We legden redelijk snel kilometers af, maar vonden het toch jammer dat we daardoor wat minder van het land zagen. Soms liep de weg door steden heen en dat was leuk, maar verder ging het land redelijk snel aan ons voorbij. We besloten om een willekeurige weg richting de kust te nemen en reden over een bergweg richting de stad Himarë. Het uitzicht vanaf de berg was fantastisch en de bochtige wegen deden ons, afgezien van de staat van het wegdek, denken aan de Dolomieten in Italië. We vonden een kleine camping direct aan de zee.

Dat in het donker rijden hier gevaarlijker is hier werd bevestigd toen we ’s avonds vanuit een restaurantje veel auto’s en brommers/motoren zagen rijden zonder verlichting. Bij dat restaurantje hebben we overigens heerlijk gegeten en we waren maar 2800 Leh kwijt met z’n drieën… Dat is zo’n 20 euro.

We merken dat sommige slechte wegen, bestaande uit mul zand en/of losse stenen, nog wat meer behendigheid van ons vergen. Zowel Derek als Janjaap hebben de motor al een keer neergelegd in de losse stenen. Ze hebben er zelf gelukkig niets aan overgehouden, maar de BMW van Janjaap was er helaas wat minder blij mee. Woensdag waren we van plan om naar Griekenland te rijden, maar nog geen 50 meter van de camping vandaan begon de motor van Janjaap te slingeren door het mulle zand en kwam hij ten val op wat stenen. Het ging gelukkig niet hard, maar bij het optillen van de motor bleek er olie te lekken uit de kleppendeksel van de linker cilinder. Een steen had er een barst in geslagen. Even dachten we dat dit wel eens het einde van de reis voor Janjaap kon betekenen, maar gelukkig dachten de knutselaars in Albanië daar anders over. Janjaap belde de ANWB wegenwacht, waarbij de telefonist aangaf dat hij in zijn 6 jaar ervaring nog nooit een telefoontje heeft gehad van iemand met een kapotte motorfiets in Albanië. Ze hebben een lokale autogarage ingeschakeld die minder dan een uur na het telefoontje de motor kwam ophalen bij de camping. Nadat we de motor hadden vastgezet op de autoambulance, kwamen deze vast te staan in het mulle zand. Een 4×4 heeft nog geprobeerd om de autoambulance te slepen, maar zonder succes. Ongeveer een uur later kwam er een soort kleine vrachtwagen, die de autoambulance binnen no-time uit het zand had getrokken. Eenmaal bij de werkplaats werd de kleppendeksel gedemonteerd en chef werkplaats besloot om iemand te bellen die de boel waarschijnlijk wel kon lassen. De communicatie verliep gebrekkig via een Griekse medewerker van de werkplaats die enigszins Engels sprak. In de tussentijd waren wij naar een internetcafé gegaan om dit eerste, inmiddels veel te lange, blogbericht te schrijven. Aan het einde van de middag werd Janjaap gebeld en het enige woord dat hij verstond uit het gesprek was “motor”, dus besloot hij om maar even naar de werkplaats te gaan. De kleppendeksel was inmiddels alweer gemonteerd en de motor was weer rijklaar! De monteurs zijn de hele dag met z’n vieren bezig geweest en de rekening bedroeg 85 euro. De Albanezen blijken echt heel vriendelijke en behulpzame mensen. Overal waar we komen worden we aangesproken door mensen die een praatje willen maken, ook al kunnen ze soms geen woord Engels of Duits. Zelfs toen de BMW al op de autoambulance stond en Derek en ik op de motor daarachter reden richting de werkplaats, riepen een paar mensen nog of we hulp nodig hadden. Albanië heeft zeker een goede indruk op ons achtergelaten.

Vandaag zijn we de grens naar Griekenland overgestoken. Na een mooie rit door het zuidelijke deel van Albanië, kwamen we aan bij de grensovergang. Er stond een lange rij en we bereidden ons  voor op lang wachten. Enkele minuten later riep een douanier dat de motorrijders naar voren mochten rijden en nog geen 10 minuten later reden we over een goede weg door een kleurrijk Griekenland. Het is duidelijk meer westers dan Albanië en de prijzen helaas ook. Na een korte rit door de bergen zijn we aangekomen bij een goedkoop hotelletje met internet, zodat we dit verhaal en de foto’s / filmpje online konden zetten!

De komende week verwachten we wat minder kilometers af te leggen en over precies een week hopen we in Istanbul te zitten, waar onze vriend Timon met het vliegtuig nog wat nabestellingen van ons komt afleveren en een paar dagen gezellig met ons Istanbul gaat verkennen. We verwachten tegen die tijd weer eens een bericht te kunnen plaatsen.

70 Reacties

  1. Gerdy

    Wauw wat een verhaal zeg! Life changing experience! Echt te gek. Er gaan trouwens 4l vliegtuigen per dag van Istanbul naar Milaan, mocht je nog je een eh.. Zaterdagse vervelen Marco:)

  2. Marcel

    Hey mannen,

    Mooi verslag. Vooral het (leuke!) filmpje erbij doet mij naar de zomervakantie uitkijken.
    Geniet en kom maar door met het volgende verslag! Het ga jullie goed.

    Groeten,
    Marcel Pieper

  3. Charlotte

    Wat ontzettend leuk om jullie verhaal te lezen, prachtige foto’s te zien en van de sfeer te proeven via jullie filmpje! Ik kijk nu alweer uit naar het volgende verslag 🙂 Groetjes Charlotte

  4. Hendri

    Helden! kleine flashbacks komen terug en worden steeds heftiger 🙂 er zal nog veel meer stuk gaan, en dat zal nog door veel meer behulpzame mensen gerepareerd worden. uiteindelijk is dat een groot deel van het avontuur, maar daar hebben wij het al over gehad 😉

    veel plezier!

  5. Martijn

    Marco en vrienden,

    Dat filmpje van nu is al mega stoer en laat staan dat dit nog maar het begin is, ik kan het bijna niet voorstellen!!

    Veel succes en plezier gewenst met weinig tegenslagen!

    Groeten,
    Martijn

    1. Eddy

      Jan-Jaap en vrienden . Jullie maken een mooie toer!! Weer eens wat anders dan een zondagje rijden in de achterhoek!! Leuk filmpje!!!! Dit is echt motorrijden !!! Ik ben best jaloers op jullie . Nog 2 weekjes en wij gaan een week rijden . Polen- Hongarije-Italië-Duitsland en weer terug . Heren doen jullie voorzichtig? Leuk om jullie op deze manier te volgen! Gr. Eddy

  6. Anoniem

    Wauwww jongens, supergaaf zeg ! Heb met veel plezier jullie verhaal gelezen:) En gelukkih JJ dat je goed verder kan ! En leuk die filmpjes erbij. Nou heel veel plezier en kijk uit naar jullie verhaal de volgende x!xx

  7. Nadine

    Super leuk om jullie eerste verslag te lezen! Heel gaaf filmpje, mooi hoe jullie dat in elkaar hebben gezet 🙂
    Geniet er lekker verder van en een goede reis verder!

    P.s. Marco, waar is je haar gebleven? :p

  8. Marlies

    WIEEEEEEH jongens klinkt mega vet!! Best jaloers maar ook trots!
    Geniet op jullie hardst en wees voorzichtig!
    Ik heb nu al zin in de volgende blog! (Al snap k dat t ook wel moeite kosten dat zo goed bij te houden als je zoveel meemaakt)
    KUSSSSSS

  9. Joop

    Hallo mannen!
    Wat een verhaal! Prachtig. En gelukkig goed rij-weer en niet al te veel pech.
    De wijze waarop het klepdeksel is gefixt doet mij erg denken aan de tijd die Aad en ik in Albanië hebben doorgebracht. De ” technicie hebben bijna overal een oplossing voor. Door de weinige middelen die ze daar hebben zijn ze erg vindingrijk geworden. Hopelijk blijven jullie pech vrij.
    Trouwens, de beeld kwaliteit van de helmcamera valt reuze mee. Alles is goed te volgen.
    Goede reis en veel mooie indrukken.
    Ik wacht in spanning jullie volgende bijdrage af.
    Hartelijke groet
    Atie en Joop

  10. Joke Bos Broeder

    Wat heb ik genoten van jullie reisverslag en dat prachtige filmpje met de muziek, geweldig.
    Heel veel reisplezier en ik kijk uit naar jullie volgende bericht.

    Joke

  11. Tony van Hasenbroek

    Lieve jongens

    Wat een geweldig verslag, foto’s en filmpje. Deze moeder is nu aardig gerustgesteld. Fijn dat er overal in de wereld aardige en behulpzame mensen zijn. Geniet van al jullie ervaringen. Ik kijk nu alweer uit naar jullie volgende verslag.

    Groeten van Tony

    1. Rinze en oma

      Mannen , geweldig verslag met kleurrijke foto,s en bewegende beelden . Heb het hele verhaal met beelden aan oma laten zien en ook zij is niet van het scherm te slaan .
      Derek namens ons en vooral van oma alvast van harte gefeliciteerd met je verjaardag en neem er maar eentje op daar met z,n allen.
      Goede reis verder en GENIETSE!!
      Henny en Rinze en OMA

  12. Gertrude

    Hai Marco. Wat hebben jullie in korte tijd al veel meegemaakt. Neem ook eens een rustdag en geniet dan van ‘slands glorie’
    of ga lekker luieren.
    Wat een werk zeg jullie blog! Complimenten hoor.
    Lieve groet Gertrude

  13. Barend Bast

    Hallo Derek en vrienden,

    Het is fijn om te lezen dat jullie het naar de zin hebben en dat jullie genieten van jullie droomreis. Complimenten voor het filmpje en ga zo door. Hopelijk volgt er snel weer een verhaal.

    Groeten Barend.

  14. Ronen Wil Boel

    Ha Marco en friends,

    Geweldige ervaring. Was ik nog maar zo jong.
    Of misschien moet ik met Frank na de pensionering maar aan het motor rijbewijs.
    Doe voorzichtig en heb een hoop lol.
    Jullie maken genoeg mee, zo te horen.

    Veel plezier,
    Wil en Ron

  15. Chantal

    Ha Derek, Marco en Jan-Jaap,
    Wat een fantastische reis zijn jullie aan het maken! Geweldig verslag, film en foto’s!
    Super al die aardige mensen! Gelukkig is de BMW weer gemaakt.
    We kijken uit naar jullie verdere belevenissen! En zien jullie genieten!
    Veel groetjes, Chantal

    1. mum

      Hoi jongens,

      wat een superleuk verslag! we zijn weer helemaal gerustgesteld (voorlopig). Nu geen pech meer natuurlijk!
      we zien alweer uit naar het volgende verslag. Doe voorzichtig,

      liefs, mum.

  16. Hans Melgers

    Goedemorgen mannen,
    fantastisch wat een avontuur jullie aan het beleven zijn. Dit is een beleving die je niet snel weer zult meemaken. Geniet ervan en neem er de tijd voor. Ik wens jullie veel succes en vooral mooie belevingen.
    Derek van harte gefeliciteerd!!

    groet.
    Hans.

  17. Joop & Anja

    Hallo Derek en reisgenoten,
    Allereerst Derek, van harte gefeliciteerd met je verjaardag! Aan het filmpje en de foto’s te zien is iedere dag van jullie reis een kadootje! Wat een uitzichten… schitterend, waarschijnlijk gaat het nog veel indrukwekkender worden naarmate de reis door nog onherbergzamere gebieden gaat. We wensen jullie nog een heel goed vervolg van de reis en kijken uit naar de komende berichten!
    Vele groeten en hiep hiep hoera.

  18. Henny

    Hoi Derek ( en natuurlijk Marco en Jan Jaap)
    Van harte gefeliciteerd met je verjaardag.
    Wat een gaaf verslag en wat een jaloersmakende beelden van jullie trip.
    Een heel goede reis nog.
    Groetjes van Henny

  19. Marijke & Jens

    HAPPY BIRTHDAY TO YOU DEREK!!

    Wauw, wat een geweldige blog, zo professioneel!! Heerlijk om jullie droom werkelijkheid te zien worden en nog leuker dat wij stiekem mee mogen genieten!

    Take care,
    Marijke & Jens

  20. Brian

    Hallo heren,

    Mooi begin van de reis en een prachtig filmpje. Word je toch een beetje jaloers van als je hier uit het raam kijkt, maar veel succes en ik kijk uit naar deel II.

    Groeten,

    Brian

  21. Bert

    Gefeliciteerd pils!

    Geniet er van daar. Maar volgens mij doen jullie dat wel. Jullie hebben al heel wat mee gemaakt en zijn nog maar net weg. Dat wordt nog wat 🙂 Hou ons op de hoogte!

    Groetjes aan JJ en Marco,

    Bert (vanuit zee, bij Schotland)

  22. Gerda

    Hoi Derek en kameraden,

    Wat een mooi verslag van jullie reis tot nu toe. Het filmpje met de prachtige muziek is ook ontzettend leuk om te zien. Heb veel bewondering voor jullie onderneming.
    Heel veel plezier, doe voorzichtig en geniet er van!

  23. Bert Pronk

    Beste Marco,
    Ik vond onze tocht op de brommer met Frank en Hans van Voorburg naar Appelscha al een wereldreis, maar waar jullie mee bezig zijn is hele andere koek, gaaf hoor! Mooi reisverslag, kijk goed uit en nog veel plezier.

    groeten, Bert

  24. lida weeda

    He JanJaap….ha jongens!
    Tof hoor zo te reizen. Heb in een keer alles gelezen. Wat een geweldige reis…de pech hoort erbij en het ongeluk….sdaar ben je goed vanaf gekomen, had heel anders kunnen zijn. De foto’s van Griekenland en Turkije..geweldig!! Goed zo jongens….jullie volgen jullie dromen.
    Jan Jaap…goede reis terug . Ga je over Italie?? Brindizi-Patras??? Ik hoor het nog wel .Ik hoop voor je op leuke contacten onderweg en veel mooie dingen om te bekijken.
    Voor je vrienden..superfijne reis verder. groeten Lida

  25. Pingback: hydroxychloroquine price walmart

  26. Pingback: hydroxychloroquine for sale mexico

  27. Pingback: hydroxychloroquine

  28. Pingback: trump investment in hydroxychloroquine

  29. Pingback: ivermectil tablets

  30. Pingback: pour on priligy

  31. Pingback: stromectol 875 mg for roundworm

  32. Pingback: ivermectin uk

  33. Pingback: stromectol over the counter walmart

  34. Pingback: deltasone on empty stomach

  35. Pingback: ivermectay 6 uses

  36. Pingback: ivermectin 850 mg

  37. Pingback: ivermectin amazon

  38. Pingback: does ivermectin work for pinworms

  39. Pingback: can i buy viagra over the counter nz

Geef een reactie